Premijerno izvođenje

Europe Symphony

Srđan Bulatović, Darko Nikčević i Bokeljski simfonijski orkestar

Dirigent: Mladen Tarbuk

Gitaristički duo Srđan Bulatović (doktor klasične gitare) i Darko Nikčević (flamenko gitarista i magistar audio tehnologije) stekao je međunarodno priznanje zahvaljujući izuzetnoj virtuoznosti i dinamičnim nastupima, uključujući i dva zapažena koncerta u Carnegie Hallu u Njujorku 2016. i 2017. godine.

Njihov prepoznatljiv muzički izraz spaja balkanske nepravilne (aditivne) ritmove sa ljepotom Mediterana i misticizmom Orijenta, uz snažno uporište u crnogorskom tradicionalnom nasljeđu. Nastupaju širom svijeta već 35 godina, a njihove kompozicije odlikuju se raznovrsnošću u stilu, tehnici i izrazu.

 

Objavili su albume za međunarodne izdavačke kuće Naxos Records i Navona Records, a njihova muzika emitovana je na prestižnim radio stanicama poput BBC Radio 3 i drugih širom Evrope i Amerike.

Europe Symphony

Europe Symphony je savremeno simfonijsko djelo velikog formata koje se oslanja na tradicionalni simfonijski zvuk evropske klasične muzike, obogaćen izražajnim melodijama i savremenim izrazom. Kompozicija istražuje raznovrsne muzičke pejzaže kroz pet stavova, spajajući klasičnu formu sa ličnim autorskim jezikom.

Djelo karakterišu neobični ritmički obrasci, inspirisani lokalnom tradicijom sa prepoznatljivim balkanskim elementima, kao i svježi orkestarski kolorit koji donosi bogatstvo zvučnih boja. Muzika razvija jasan odnos između strukture i izraza, gradeći napetost i dinamiku kroz pažljivo oblikovane tematske cjeline.

Europe Symphony predstavlja spoj tradicije i modernog izraza, oblikovan kroz jedinstven autorski glas koji reflektuje raznolikost i energiju evropskog kulturnog prostora.

Oro

Oro je koncertantna kompozicija za dvije gitare i simfonijski orkestar, inspirisana crnogorskim tradicionalnim nasljeđem i duhom zajedništva. Djelo se oslanja na energiju i simboliku narodnog kola – kao izraza kolektivne snage, ritma i povezanosti.

Kompozicija je zasnovana na izraženom ritmičkom pulsu i dinamičnom dijalogu između gitara i orkestra, gdje solistički instrumenti ne dominiraju, već ravnopravno učestvuju u stvaranju zajedničke muzičke cjeline. Kroz savremeni kompozitorski pristup, tradicionalni elementi se transformišu u koncertni kontekst, zadržavajući svoju autentičnost.

Oro je snažno, energično i komunikativno djelo koje kroz savremeni izraz evocira duh tradicije, istovremeno nudeći publici neposredno i emotivno iskustvo.

 

NU „Bokeljski simfonijski orkestar“ je umjetnički ansambl osnovan u Boki Kotorskoj sa misijom unapređenja i afirmacije simfonijske muzike u regionu, kao i objedinjavanja najperspektivnijih i najistaknutijih muzičara iz Crne Gore i šire. Sjedište orkestra oslanja se na bogato kulturno nasljeđe Kotora, Tivta i Herceg Novog – gradova Boke Kotorske sa dugom i značajnom muzičkom tradicijom.
Orkestar okuplja instrumentaliste različitih generacija – od afirmisanih umjetnika i pedagoga do mladih talenata – čime se podstiče međugeneracijska razmjena znanja i iskustava, ali i dodatno osnažuje kulturni život Boke Kotorske. U svom umjetničkom djelovanju orkestar nastupa pod dirigentskom palicom istaknutog kompozitora i dirigenta Mladena Tarbuka, čime se obezbjeđuje visok umjetnički nivo i interpretativna dosljednost.
Vizija orkestra je da se razvije u prepoznatljiv kulturni brend regiona koji će, kroz umjetnički kvalitet, profesionalizam i kontinuitet rada, doprinijeti međunarodnoj afirmaciji Boke Kotorske i Crne Gore.

Hrvatsko narodno kazalište u Varaždinu

Lada Kaštelan prema motivima Sofoklove “Elektre”

Čekajući Oresta

Režija: Livija Pandur
Dramaturgija: Lada Kaštelan
Scenografija: Marko Japelj
Kostimografija: Leo Kulaš
Muzika: Tamara Obrovac

Igraju: Nina Violić, Dea Presečki, Filip Eldan, Nikša Eldan, Beti Lučić, Elizabeta Brodić

#KRV ZA KRV i #SMRT ZA SMRT – Ima li osveta smisla? A ako se izvrši, donosi li mir, ili pak, još goru nesreću?

Čekajući Oresta Lade Kaštelan (po motivima Sofoklove Elektre), u režiji Livije Pandur, na rimskom nalazištu Aquae Iasae u Varaždinskim Toplicama priča na inovativan i posve drugačiji način priču u kojoj se svatko od nas može prepoznati.

Vječno suprotstavljene – Klitemnestra i Elektra – majka i kćer, u jednom od najvećih mogućih i najstrašnijih sukoba koji svijet pamti, pokušavaju se izboriti jedna s drugom, ostajući pri svojim principima. Bezvremenski je to triler, koji je za Elektrin rod započeo još otkad je njezin otac žrtvovao najstariju kćer za slavu i moć. I tako pokrenuo krugove mržnje i destrukcije.

Plaća li se za smrt, smrću? I ako je tako, da li onda uopće itko ima pravo ubiti? – samo su neka od pitanja koja u dugim noćima i još dužim danima progone glavne junakinje, tjerajući ih na jezive misli koje progovaraju iz njih. Ali i oko njih. Hashtag “#Pratitelji” zamijenio je ovoj Elektri antički kor, predstavljajući odraz modernog društva koje, umjesto da potiskuje zločin, čini upravo ono suprotno, gurajući sukob na rub provalije, ali i samog razuma. Svijet kakav prepoznajemo i nepomirljivost strana u kojoj živimo!

 

www.hnkvz.hr

Narodno pozorište Beograd

Dragan Karolić

Snežana i sedam patuljaka

Opera za decu u izvođenju Operskog studija „Borislav Popović“

Kompozitor: Dragan Karolić
Dirigent: Stefan Zekić
Režiju Ane Grigorović obnovio Mario Pavle del Monako
Scenografija: Dunja Kostić
Kostimografija: Katarina Grčić Nikolić
Koreografija: Tamara Antonijević Spasić

Igraju: Nevena Đoković, Anđela Simić, Brankica Sebastijanović, Siniša Radin, Luka Jozić, Danijela Popović, Isidora Bogdanović, Milica Strahinić, Katarina Katanić, Teodora Ilić, Milica Žižić, Vera Zečević

Bila jednom jedna Kraljica koja je poželela da ima dete belo kao sneg, usne crvene kao krv i kosu crnu kao noć. Želja joj se ispunila, i rodila se Snežana. Nažalost, ubrzo nakon toga kraljica se razbolela i umrla, a Kralj se oženio drugom ženom, gordom i oholom.

Nova Kraljica je imala čudesno ogledalo, i svakog dana bi mu postavila isto pitanje – da li je najlepša na svetu, a ogledalo bi odgovorilo da jeste. Ipak, jednog dana, ogledalo je odgovorilo da je najlepša Snežana. Kraljica je bila strašno ljubomorna jer više nije bila najlepša u carstvu, i pozvala je kraljevskog lovca da ubije Snežanu.

Ipak, Lovac se sažalio na Snežanu i poštedeo je, rekavši joj za naum zle Kraljice. Snežana je pobegla duboko u šumu, kako je kraljica ne bi našla. Bežeći kroz šumu, Snežana je došla do jedne kuće. Kako je noć počela da pada, a Snežana se umorila, odlučila je da se sakrije unutra. U kući je sve bilo malo, mali sto, male stolice, malo posuđe, i sve postavljeno za večeru. Snežana je jela, a zatim zaspala, preplavljena umorom.

Kada se Snežana probudila, oko sebe je ugledala stanovnike kuće – sedam patuljaka. Patuljci su se ubrzo sprijateljili sa Snežanom i primili je u svoju družinu. Zla kraljica je, međutim, pomoću svog ogledala saznala da je Snežana i dalje živa. Zato se prerušila u staricu koja prodaje jabuke, a jednu jabuku, namenjenu Snežani, je začarala tako da bude otrovna.

Kraljica je sačekala da patuljci odu na posao, a zatim je došla u kuću u šumi. Snežana nije prepoznala kraljicu i pojela je njenu otrovnu jabuku. Istog trenutka pala je na zemlju kao mrtva, a kraljica je pobegla, likujući. Kada su patuljci došli i zatekli je, pali su u očajanje. Tada je naišao jedan princ, koji se odmah zaljubio u Snežanu i poljubio je. Snežana je od poljupca magično oživela, i usledilo je opšte slavlje, a Snežana i princ su odmah dogovorili svadbu.

Došla je i svadba na kojoj se pojavila zla Kraljica. Iznenađena što vidi Snežanu, izlanula se i tako otkrila da je ona bila krivac za trovanje. Suočena sa svojim zločinima, kraljica se pokajala i izvinila, i svi su živeli srećno i radosno do kraja života.

Narodno pozorište Beograd

Đorđe Kosić

Centrala za humor

Režija: Olja Đorđević
Dramaturgija: Jefimija Sekulović
Kostimografija: Marija Marković Milojev
Scenografija: Ljubica Petrović
Koreografija: Andreja Kulešević
Komponovanje muzike: Irena Popović
Scenski govor: Ljiljana Mrkić Popović

Igraju: Radovan Vujović, Miloš Đorđević, Jovan Jovanović, Vanja Milačić, Pavle Jerinić, Suzana Lukić

 

Pre Drugog svetskog rata glumci i dobri prijatelji Jovan Tanić i Aleksandar Aca Cvetković uživali su veliku naklonost za svoje brojne i značajne uloge u Narodnom pozorištu u Beogradu. I kritika i publika bila je oduševljena da ih gleda kako u Nušićevim komadima, tako i u Šekspirovim tragedijama., Kada je Beograd 1941. pao pod okupaciju, Jovan i Aca odlučili su da ostanu na sceni i leta 1942. godine pridružuju se komičnom pozorištu  – „Centrala za humor“.
Ekscentrični Tanić i refleksivni Cvetković pronašli su utehu od rata baš na sceni, u humoru i komediji. Narodu je bio potreban smeh – samo od aprila do avgusta te godine kroz njihovo pozorište prošlo je čak 150.000 ljudi.
Ipak, sve vreme, ostao je teret pitanja: Kako nastaviti da budeš na pozornici u trenutku strašne krize i situacije u zemlji?
Njihove kolege i prijatelji Žanka Stokić, Ljubinka Bobić, Mirko Milisavljević i Nikola Popović bili su stavljeni pred isti čin – da li igrati?

www.narodnopozoriste.rs