Go, Man: The Rhythm of Freedom

Jitka Hosprova,viola

Andrija Jovović, klavir

Muzička priča koja nas vodi od srednje Evrope, pa sve  do Mediterana.

Nastup međunarodno priznate violistkinje Jitke Hosprove iz Češke, umjetnice sa izuzetnom karijerom, koja je, na primjer, nedavno nastupala u Golden Hall Musikverein-a u Beču (sali poznatoj po prenosu Prvojanarskog koncerta koji prati čitav svijet).

Zajednički koncipiran repertoar koncerta obuhvata, između ostalog, djela domaćeg kompozitora za violu i klavir, kao i djelo češkog autora koji je za svoj rad nagrađen Državnom medaljom za izuzetne zasluge u Češkoj, čime se ostvaruje istovremeni dijalog između domaće i internacionalne muzičke scene kroz izvedbu Hosprove i Jovovića.

Andrija Jovović (1998) potiče iz muzičke porodice i svoje muzičko obrazovanje počinje sa 6 godina. Kompletno školsko obrazovanje stekao je u klasi prof. Lidije Skender u Podgorici. Student je master studija u Beču na Univerzitetu za muziku i izvođačke umjetnosti, u klasi prof. Nataše Veljković, u čijoj klasi je i diplomirao, i prve godine master studija programa New Music Ensemble na istom univerzitetu. Redovno nastupa u Crnoj Gori i inostranstvu. Nastupao u SAD, Francuskoj, Belgiji, Hrvatskoj, Luksemburgu, Lihtenštajnu, Italiji, Srbiji i drugdje. U Crnoj Gori se izdvajaju resitali i drugi nastupi na KotorArtu, Danima muzike u Herceg Novom, Ministarstvu kulture na Cetinju, KIC-u u Podgorici, u Bijelom Polju i dr. kao i u Beču u salama Altes Rathaus, Gesellschaft für Musiktheater, Palais Eschenbach, Vivaldi Saal. Takođe, 2020. godine je sa crnogorskom i američkim koleginicama nastupio u Weinman Hall-u na Music Academy of the West (Santa Barbara, Kalifornija) u sklopu saradnje KotorArta i gradova Kotora i Santa Barbare. Višestruki je osvajač prvih i specijalnih nagrada na državnom takmičenju, kao i dobitnik mahom prvih nagrada na brojnim internacionalnim takmičenjima u regionu i inostranstvu, među kojima su i dva druga mjesta na Jurica Murai Grand Prix u Varaždinu (2022) i na 2. Radovljica Piano Competition u Sloveniji (2021). Učestvovao je na brojnim masterklasovima i seminarima kod mnogih priznatih pijanista i pedagoga, kao što su Dmitry Bashkirov, Ruben Dalibaltayan, Boris Kraljević, Akiko Ebi, Horst Leichtfried, Aleksandar Serdar, Yuri Kot i drugi. Stipendista je Internacionalne muzičke akademije u Lihtenštajnu (2020) i Ministarstva prosvjete Crne Gore za najbolje studente, a usavršavao se i na Coimbra World Piano Meeting 2023. godine u Portugalu.

Ambijentalna umjetnička instalacija

Equilibrium

Umjetnik: Siniša Radulović

Kustos: Svetlana Racanović

U multimedijalnoj ambijentalnoj instalaciji Siniše Radulovića Equilibrium (2026) postavljenoj u nekadašnjoj budvanskoj crkvi Santa Maria in Punta, precizno raspoređeni objekti i pokretne slike – devitalizovano stablo smokve, video-radovi sa vodom, modifikovana maketa starobudvanskog grada i hibrid knjige i fotografije – sve se to doima kao magično pojavljivanje i harmonično konsteliranje ovih entiteta unutar mjesta u kome se mogu dešavati „čuda“.

Radom Equilibrium, građevina, galerija-crkva se resakralizuje ali ne kroz povratak njenoj inicijalnoj namjeni ili kroz unošenje ozračja mitskog, naboja ritualnog ili uzleta religioznosti već kroz posebnu vrstu epifanije: umjetničke. Davnašnja funkcija prostora koji danas udomljuje umjetnost, funkcija svetog mjesta, utišava se simboličkim i afektivnim dejstvom umjetnosti i njenim transformabilnim potencijalom. Sa druge strane, ta inicijalna svrha građevine i fizionomija prostora i dalje daruje posebnu auratičnost umjetničkim radovima koje uzima u svoje okrilje a ovaj rad taj dar i svesrdno i pedantno angažuje.

Ekvilibristika koja se uspostavlja u ovoj instalaciji nije produkt nadnaravne, mistične sile nego prefinjenih, kreativnih usklađivanja njegovih materijalnih komponenti, njegovih „organa i tijela“, sa anatomijom i memorijom mjesta koje ih je primilo i rasporedilo i sa predanošću posmatrača koja oscilira između slobodnog prepuštanja stanju zanosa i samosvjesnog i znatiželjnog uplitanja u gusto tkanje njegovih znakova, simbola i arhetipova.

U radu Equilibrium, govorimo o autentičnom umjetničkom, svjetovnom „otkrovenju“, kreiranju posvećenog mjesta, prostora posebnosti, o uspostavljanju prefinjene i stamene mreže arhetipskih usredištenja. Voda, drvo, knjiga, grad, slika su ta usredištenja koja otmeno, superiorno i senzitivno impregniraju prostor. Oni predstavljaju fundamente te prostorno-semantičke arhitektonike, tog održivog eko-umjetničkog sistema u kome su „čuda“ regeneracije moguća. Ovaj hiper-senzibilisani prostor osjećamo kao umjetničko utočište, ostrvo spasa, svojevrsnu Nojevu barku koja je tu da sačuva te ugrožene vrste: drvo, grad, knjigu, ljude.

Siniša Radulović rođen je 1983. godine u Podgorici. Diplomirao je na Fakultetu likovnih umjetnosti na Cetinju, gdje je magistrirao 2008. godine. Dobitnik je brojnih priznanja, među kojima su Nagrada „Milčik“ Young Visual Artist Award (2017), Gran pri Hercegnovskog zimskog likovnog salona (2016), kao i više nagrada Crnogorskog likovnog salona „13. novembar“ za slikarstvo i video rad. Predstavnik je Crne Gore na 61. Venecijanskom bijenalu savremene umjetnosti (2026) sa projektom Out of the Blue, I’m Swept Away.

Izlagao je na brojnim samostalnim i grupnim izložbama, rezidencijalnim programima i međunarodnim projektima u Njujorku, Beču, Kopenhagenu, Tel Avivu, Madridu, Bazelu, Sankt Peterburgu, Regensburgu, Tirani i Beogradu.

Njegovi radovi nalaze se u brojnim privatnim i javnim kolekcijama, uključujući Kolekciju Oktobarskog salona (Kulturni centar Beograda), Kolekciju Deutsche Telekoma, Kolekciju Narodnog muzeja Crne Gore, Kolekciju JU Muzeji i galerije Podgorice, Kolekciju Univerziteta Crne Gore, Kolekciju Luciano Benetton, Kolekciju Federculture Rim, Kolekciju Muzeja savremene umjetnosti Crne Gore i Kolekciju Crnogorske akademije nauka i umjetnosti.

Svetlana Racanović je istoričarka umjetnosti, kustoskinja i umjetnička kritičarka. Doktorirala je na Transdisciplinarnim studijama savremene umetnosti i medija, FMK- Fakultet za medije i komunikacije, Univerzitet Singidunum u Beogradu.
Od 2018. radi kao predavačica na Fakultetu likovnih umjetnosti na Cetinju. Kustoskinja je i ko-kustoskinja niza izložbi u Crnoj Gori i inostranstvu među kojima: Out of the Blue, I’m Swept Away, 61. Bijenale u Veneciji (2026); Želim vidjeti moje planine, Cetinje (Cetinje, 2025); Obod i bistre vode, 54. Bijenale u Veneciji (2011); Slatke, male, prljave stvari, Galerija Artpoint (Beč, 2010); Eros malog prestupa, 51. Bijenale u Veneciji (2005); Montenegrin Beauty, Motorenhalle, Drezden i Künstlerhaus Bethanien, Berlin (2005); Citadela, Budva i Galerija CZKD (Beograd, 2003); IV Cetinjski bijenale savremene umjetnosti (Cetinje, 2002); Lanac otkrivanja (Crna Gora, 2001); III Cetinjski bijenale savremene umjetnosti (Cetinje, 2001).
Dobitnica je nagrade za umjetničku kritiku „Lazar Trifunović” (2004). Kao Fulbrajtova stipendistkinja boravila je u Njujorku 2014, kao i u umjetničkim rezidencijama: u Njujorku 2023 (Residency Unlimited) i Beču 2009 (KulturKontakt).

Objavila je knjige: Marina Abramović – Od reza do šava (Geopoetika, Beograd, 2019);  Milenijumski bag?! – Crnogorska umjetnička scena oko 2000: Prestupnička koalicija kritike i prakse (CSU, Podgorica, 2009). Objavila je niz stručnih tekstova u umjetničkim monografijama, katalozima izložbi, stručnim časopisima i umjetničkim publikacijama u Crnoj Gori i inostranstvu.

Beogradsko dramsko pozorište

Slobodan Stojanović

Više od igre

Režija: Ivan Vuković

Adaptacija: Đorđe Kosić

Scenograf: Marija Kalabić

Kostimograf: Dragica Laušević
Kompozitor: Irena Popović Dragović
Scenski pokret: Maja Kalafatić
Scenski govor: Đorđe Marković

Igraju: Miodrag Radonjić, Anja Jovanović, Milan Čučilović, Milorad Damjanović, Andrej Šepetkovski, Milan Kolak, Ljubomir Bulajić, Daniel Sič, Ivan Zarić, Stefan Radonjić, Aleksandar Alač, Rista Milutinović, Arsenije Arsić, Aleksandar Jovanović, Nikola Mijatović, Jana Milosavljević, Jovo Maksić, Stefan Starčević, Bojana Stojković, Anja Josifovski, Anja Ćurčić, Vukašin Jovanović, Ljubinka Klarić

Slobodan Stojanović poseduje redak autorski dar da kreira izrazito životne i slojevite likove. Svaki njegov junak, pa čak i oni koje bismo lako otpisali kao dosadne činovnike ili surove policajce, dobija svoju ljudsku dimenziju i postaje nam blizak i razumljiv. Upravo u tome leži Stojanovićeva velika snaga: on nam prikazuje Gradinu kao živu zajednicu, mesto u kojem, uprkos svim razlikama i sukobima, sugrađani ostaju međusobno povezani brigom i empatijom. Piščeva poetika je, atipično za ove prostore, očišćena od cinizma i ironije, a humor dolazi iz životnog apsurda koji ne isključuje lepotu življenja.

Adaptacija teksta kultne serije

„Više od igre“ predstavljala je poseban dramaturški izazov, s obzirom na njen dubok trag u filmskoj i popularnoj kulturi našeg prostora. Bilo je potrebno pažljivo preoblikovati originalni scenario u tri zasebne predstave koje mogu funkcionisati potpuno nezavisno, ali istovremeno čine skladnu i smislenu celinu kada se gledaju zajedno. Reditelj Ivan Vuković i ja smo pri adaptaciji nastojali da sačuvamo Stojanovićevu poetiku, a tamo gde je tražila dopisivanje inspirisali smo se ostatkom njegovog opusa – na primer, u raspisivanju ženskih likova, ili u raspisavanju trećeg dela predstave, koji je zasnovan na nedovršenom Stojanovićevom scenariju.‍

www.bdp.rs