Sabrana dela Bore Draškovića (Prometej)
Event Details
Boro Drašković
Darko Bajić, reditelj
Boris Liješević, reditelj
Boro Drašković (Sarajevo,1935) pozorišni i filmski reditelj, diplomirao je režiju na Akademiji za pozorišnu i filmsku umetnost u klasi prof. Huga Klajna. Radio je najpre kao novinar sarajevskog lista Oslobođenje, a 1959. godine počeo je da režira u sarajevskom Narodnom pozorištu. 1965. godine postao je stalni reditelj Jugoslovenskog dramskog pozorišta u Beogradu. Od 1976. godine profesor je režije na novosadskoj Akademiji umetnosti. Šef je Katedre za režiju, a drži multimedijalnu nastavu glume i režije. Režirao je, između ostalog, sledeće predstave: Kad su cvetale tikve, Ćelava pevačica, Stradija, Mrtve duše, Hamlet, Henrih IV, a za režiju Sartrovih Prljavih ruku dobio je Oktobarsku nagradu grada Beograda 1967. godine. Režirao je i igrane filmove: Horoskop, Nokaut, Usijanje, Život je lep, Vukovar jedna priča. Drašković se bavi i književnošću. Objavio je zbirku pripovedaka i dramu Rašnirane cipele, knjigu rediteljskih beležaka iz pozorišta Promena, knjigu razgovora sa rediteljima Paradoks o reditelju i zapise o pozorištu Kralj majmuna.
Darko Bajić je rođen1955. godine u Beogradu. Diplomirao je filmsku i televizijsku režiju na Fakultetu dramskih umetnosti, na kome je predavao filmsku i tv režiju od 1986. godine. U zvanje redovnog profesora izabran je 2003. godine. Nastavu je izvodio na osnovnim i na doktorskim studijama Fakulteta dramskih umetnosti do 2024. godine.
U periodu od 1995 do 2003 tri puta je bio biran od strane profesora Fakulteta dramskih umetnosti na funkciju prodekana za filmski i TV smer. Dva puta je bio šef katedre za FTV Režiju. U tri mandata bio je i član senata Rektorata Umetnosti u Beogradu. Savet Univerziteta Umetnosti u Beogradu dodelio mu je 2017. godine Veliku plaketu sa poveljom za izuzetne zasluge i doprinos razvoju FDU i Univerziteta.
Svoj prvi dugometražni igrani film “Direktan prenos” započeo je još kao student. Ovim filmom je diplomirao i time započeo svoju bogatu stvaralačku karijeru. Režirao je dugometražne igrane i dokumentarne filmove, televizijske serije i pozorišne predstave i postao jedan od najznačajnijih reditelja sa ovih prostora.
Darko Bajić je dobitnik mnogobrojnih nagrada na filmskim i pozorišnim festivalima u zemlji i svetu. Njegovi filmovi dali su nemerljiv doprinos nacionalnoj kinematografiji i obarali rekorde gledanosti u domaćim bioskopima.
Darko Bajić je jedan od osnivača Filmskog centra Srbije, član prvog upravnog odbora i predsednik upravnog odbora od 2011 do 2014 godine. Jedan je od osnivača i prvi predsednik Asocijacije filmskih reditelja Srbije. Osnivač je prve Grupacije producenata pri Privrednoj komori Srbije kao i zagovornik osnivanja profesionalnih asocijacija i sindikata u svim filmskim profesijama. Od 2023. član je Upravnog odbora UFUS AFA Zaštite.
Idejni tvorac je i osnivač Festivala filmske režije u Leskovcu LIFFE, čiji je bio umetnički direktor trinaest godina. Jedan je od osnivača jmanifestacije Godišnje nagrade reditelja (2024.) koja pomoću platforme povezuje preko 200 reditelja koji aktivno učestvuju u izboru nagrada za najbolju režiju filmova i tv serija regiona bivše Jugoslavije. Darko Bajić (2008.) renovira, programski i tehnički vodi bioskop Balkan sa ciljem promocije autorskih ostvarenja srpske i evropske kinematografije kao i mladih umetnika koji tek ulaze u svet filma. Ovaj projekat dobio je i pozitivne ocene komisije i bio predložen za članstvo EUROPA CINEMA.
?????????????????????
Boris Liješević rođen je u Beogradu 1976. Odrastao je u Budvi. Na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu, na Grupi za srpsku književnost i jezik, apsolvirao je 1999. Diplomirao je režiju na Akademiji umetnosti u Novom Sadu 2004. Reditelj je više od 40 predstava i dobitnik skoro isto toliko nagrada. Kultni status stekle su brojne predstave koje je radio koliko na beogradskim scenama toliko i u Crnoj Gori (Prisustvo, Greta stranica 89, Dragi tata, Zverinjak, Jare u mleku, Povodom galeba, Čekaonica sa 200 izvođenja, Noćna straža, Lorencačo, Nahod Simeon, Čitač, PraFaust, Hotel Slobodan promet, Očevi su grad(ili), Naličje, Elijahova stolica i mnoge druge).
Liješević se sada vraća sa autorskim projektom Moje pozorište i to ne samo kao reditelj već i kao učesnik na sceni. Pedeset godina života možda je prerano za autobiografiju, ali je vrijeme kada počinje preispitivanje, kada sjećanja postaju življa od svakodnevnice, kada je sve teže pobjeći od vječite dileme: da li je moglo drugačije ili je moralo baš tako.
Majstor da nam univerzalno prikaže kroz lične sudbine, ovog puta ima namjeru da lično uzdigne na nivo univerzalnog. Njegov duboko intimni svijet biće ogledalo s dva lica, okrenuto i publici i autoru na sceni.
U vremenu u kojem je teško pobjeći od opšteg i masovnog, Boris Liješević ima ambiciju da nas okrene ličnim temama i sebi samima.