U subotu, 25. jula, sa početkom u 21 čas, na Trgu pjesnika se nastavlja ovogodišnji književni program festivala predstavljanjem izdanja Izabranih djela Vladimira Vukićevića, dugogodišnjeg profesora filozofije sa njemačkih i crnogorskih katedri, jedno vrijeme i žitelja Budve, objavljeno u saradnji renomirane izdavačke kuće CID sa Univerzitetom Donja Gorica. Trotomno izdanje objedinjuje više studija: „Logika i vreme – u fenomenološkoj filozofiji Martina Hajdegera“, „Sofokle i Hajdeger“ i „Sezanova realizacija – slikarstvo i zadatak mišljenja“. O značaju izdanja, doprinosu savremenoj filozofiji i estetici objavljenih tekstova, kao i naučnoj zaostavštini prof. Vukićevića govore akademik Dragan Vukčević, prof. dr Luka Rakojević, i prof. dr Vladimir Vujošević.
Prof. dr phil. Vukićević Vladimir, filozof, istoričar umjetnosti, teoretičar umjetnosti (Beograd, 7. XII 1947 – Podgorica, 10. IV 2012). Osnovne studije završio je 1977. na FF u Beogradu kao student generacije. Doktorirao je filozofiju na Univerzitetu u Ruru, kod prof. Ota Peglera i prema propozicijama fakulteta, diplomirao i istoriju umjetnosti, kod Maksa Imdala (1987), i sociologiju. Na Fakultetu klasične filologije u Beogradu završio je dvogodišnje studije starogrčkog jezika. Bavio se filozofijom, sociologijom, filologijom i naukom o umjetnosti. U doktorskoj disertaciji izučavao je filozofiju Martina Hajdegera, a u diplomskom radu slikarstvo Pola Sezana. Prof. dr Lorenc Ditman, koizdavač Časopisa za estetiku i opštu nauku o umjetnosti, insistirao je da se objavi Vukićevićeva rasprava o Sezanu. Radio je kao dugogodišnji naučni istraživač Hegel-Arhiva u Bohumu i predavač Univerziteta u Ruru. Bio je angažovan na FF u Nikšiću (1990–1994), a radio je i na umjetničkim akademijama na Cetinju (1999–2009). Bio je profesor i dekan Fakulteta umjetnosti Univerziteta Donja Gorica u Podgorici (2009–2012). Objavio je knjige na njemačkom jeziku: Logik und Zeit in der phänomenologischen Philosophie Martin Heideggers 1925–1928 (Hildeshajm – Cirih – Njujork, 1988); Césannes Realisation. Die Marlei und die Aufgabe des Denkes (Minhen, 1992) i Sophokles und Heidegger (Štutgart, 2003). U Crnoj Gori objavljena su djela čiji je autor ili prevodilac i priređivač: Max Imdahl, Ikoničke studije moderne umjetnosti (Cetinje, 2005); Mišljenje i viđenje (Cetinje, 2006); Richard Serra (Cetinje, 2007); Diafora, Martin Heidegger: Spisi o umjetnosti (Cetinje, 2008); Giotto: Ikonika (Podgorica, 2010); Césanneova realizacija: Slikarstvo i zadatak mišljenja (Podgorica, 2010) i posthumno Sofokle i Heidegger (Podgorica, 2013). Bio je osnivač i urednik biblioteke Fakulteta umjetnosti UDG – „Diafora”. Na tom fakultetu se od 2013. dodjeljuje Studentska nagrada „ Prof. dr phil. Vladimir Vukićević”.
Iste večeri, 25. jula, na sceni Između crkava, sa početkom u 21 čas, biće prikazana druga repriza predstave „Kjara Zorzi, Pseudo-istorijska komedija o teatru i domovinskoj sigurnosti“, po tekstu Ljubomira Đurkovića, u režiji Ane Vukotić. Predstava je produkcija „Grada teatra“ Budva sa Kraljevskim pozorištem „Zetski dom“ Cetinje. Projekat je realizovan uz podršku Ministarstva kulture i medija Crne Gore dodjelom sredstava za sufinansiranje projekata iz oblasti pozorišne djelatnosti.
„Kjara Zorzi, Pseudo-istorijska komedija o teatru i domovinskoj sigurnosti“ smještena je u Budvi i Veneciji krajem XVIII vijeka, tačnije od Šćepandana do Nikoljdana 1786. Drama prati sudbine istorijskih ličnosti u vremenu političkih, društvenih i kulturnih previranja pod mletačkom upravom. Kroz priču o Kjari Zorzi Đurković otvara pitanja identiteta, slobode, pripadanja i odnosa između ličnih sudbina i velikih istorijskih procesa.
U riječi pisanoj povodom rada na predstavi Željka Udovičić Pleština, dramaturg, navodi: ”Iz fragmenata istorije, lokalnih legendi i kolektivnog pamćenja Ljubomir Đurković ne gradi prošlost, nego prostor između onoga što je bilo i onoga što je moglo biti. Budva u ’Kjari Zorzi’ nije istorijska činjenica nego pozornica imaginarnih sjećanja – grad na ivici mora i priče, na razmeđu kultura, religija i političkih uticaja, grad u kojem se identitet ne nasljeđuje nego se neprestano iznova mora stvarati. Pisano za scenu ’Između crkava’, ovo djelo priziva moguće početke pozorišnog života u Budvi, ali mnogo više od toga istražuje potrebu jednog grada da sebe vidi, prepozna i ispriča. Na razmeđu Istoka i Zapada, između lažnog mletačkog sjaja i simpatične lokalne tvrdokornosti, između slobode i kontrole, nastaje prostor u kojem se istorija pretvara u mit, a mit u stvarnost. U taj prostor vraća se Kjara Zorzi. Dolazi iz svijeta Venecije, noseći sa sobom miris dalekih luka, jezike drugih obala i vjeru da umjetnost može otvoriti prozor tamo gdje postoje samo zidovi. Ali njen dolazak nije samo povratak žene rodnom gradu. Ona dolazi kao nemir. Kao pitanje. Kao višak svjetlosti u prostoru naviknutom na polutamu. Kroz njen lik pozorište ulazi u grad.”
Pleština dodaje i sledeće: “Predstava se razvija poput karnevala koji polako otkriva svoje drugo lice. U početku ispunjen mediteranskom razigranošću, muzikom, plesom i zavođenjem, svijet maškara postepeno se pretvara u prostor prijetnje, nelagode. Maske više ne skrivaju želje nego strah. Ne skrivaju lica nego odgovornost. Tada izdaja postaje središnja tema priče. Ne kao pojedinačni čin, nego kao stanje zajednice. Grad izdaje umjetnost čim je prepozna kao opasnost. Ljubav ustupa mjesto strahu. Prijateljstva se lome pod težinom interesa. A pozorište ostaje između nade da može promijeniti svijet i spoznaje da ga može tek na trenutak osvijetliti. Zato je Kjara Zorzi mnogo više od priče o jednoj ženi i jednom vremenu. To je drama o gradu koji pokušava da pronađe vlastito lice, o gradu koji sanja samostalnost, ali i o društvu koje se skriva iza maski te o umjetnosti koja uporno traži prostor slobode. A pitanje koje ostaje da lebdi nad scenom jednako pripada i njima i nama: šta ostaje od čovjeka kada skine posljednju masku – ili kada shvati da je ona već postala njegovo lice?”
Režiju potpisuje Ana Vukotić, dramaturgiju Željka Udovičić Pleština, koreografiju i scenski pokret Sonja Vukićević, scenografiju Aleksandar Vukotić, kostimografiju Lina Leković, muziku Ivan Marović, konsultant za jezik je Božena Jelušić.
U predstavi igraju: Dejan Ivanić, Pavle Prelević, Ana Vučković, Davor Perunović, Luka Stanković, Jelena Minić, Zoran Vujović, Stevan Vuković, Ana Vujošević, Miloš Kašćelan, Radmila Škuletić, Miloš Pejović i Ognjen Sekulić.
Predstava „Kjara Zorzi, Pseudo-istorijska komedija o teatru i domovinskoj sigurnosti“, će na ovogodišnjem festivalu biti izvedena i 26. jula takođe od 21 čas, na sceni Između crkava.
Pres-služba „Grada teatra“